آرایشگاه رفتن من

بتمن اصرار داره برم پیش زنداداشش که آرایشگره ولی من دوست ندارم. به خاطر رفتارش

جالب هم اینجاست که نمی تونم توضیح بدم رفتارش چطوریه. رفتارش طوریه که فقط باید حسش کرده باشی تا من و درک کنی. کارش هم در مقایسه با آرایشگاهی که الان میرم تعریفی نداره

بتمن هم خیلی اصرار می کنه. اصرار که چه عرض کنم دستور داده. هر چی دلیل می یارم فایده نداره

تازه چند بار هم ازش خواهش کردم. گفتم که برام خیلی مهمه ولی فقط میگه نه

طوری شده ما یه عروسی می خوایم بریم آقا کلی اخم و تخم می کنه و تا یه هفته بعدش هم سر سنگینه. تا خوب بشه ما دوباره باید بریم عروسی و روز از نو روزی از نو

یعنی من انقدر بدبختم که نتونم واسه آرایشگاه رفتنم خودم تصمیم بگیرم؟

اصلا براش مهم نیست که من چی می خوام. فقط نظرات خودش براش مهمه. بیرون وقتی میریم که اون بخواد . وقتی می یاد خونه ما که خودش بخواد وگرنه بهونه می یاره

وقتی هم من و دعوت می کنه خونشون مجبورم می کنه حتما برم. حتی اگه کاری هم داشته باشم بخوام نرم فکر می کنه بهونست

و هزار تا مشکل مثل این

من بیشتر وقتا کوتاه می یام چون طاقت دیدن ناراحتیش و ندارم ولی عوضش خودم همیشه ناراحتم

من حاضرم اصلا جشن عروسی نداشته باشم تا بخوام برم پیش جاریم تا آرایشم کنه

تو این ۵ ماه چه خاله زنکی شدم من

باور کنید الان خیلی ناراحت هستما. نشون به اون نشون که دوباره نمی تونم تی وی نگاه کنم. وقتی خیلی ناراحتم اینطوری میشم. میشینم پشت کامپیوتر و فقط پا.سور بازی می کنم

من دلم نمی خواد رابطمون بر مبنای زرنگی شکل بگیره. بتمن از الان مبارزه رو شروع کرده. من حاضر به مبارزه نیستم. اصلا چیزی رو که بخوام به زور به دست بیارم نمی خوام

به نظرم باید یه مدت هیچ تماسی با هم نداشته باشیم .هیچی. حداقل ده روز

دیروز این تصمیم و گرفتم. ولی جرات نمی کنم بهش بگم. امروز اس ام اس زده و فردا ناهار دعوتم کرده

فکر کنم من تا عروسی از دست این رفتاراش دق کنم. هم خودم خلاص بشم هم اون

اینم یک جمله قصار به سبک مادرهای خانه دار

کلا عادت داره زور بگه. منم عادت ندارم زور بشنوم. ولی نمی دونه من بزنم به سیم آخر چه شکلی میشم. حیف که دلم نمی یاد و گرنه کلی از مشکلاتمون حل میشد